درباره فیلم تونی تاکیتانی

سحر مجتهدزاده

تونی تاکیتانی به کارگردانی جون ایچیکاوا اقتباسی از داستان کوتاهی به همین نام از هاروکی موراکامی است که روایتگر اندوه، تنهایی و بیگانگی انسان در جهانی کاملاً متخاصم است. ایچیکاوا سراسر فیلم را با قاب‌هایی زیبا پر کرده است. اما رنگ‌های به کار برده شده، تمام آن زیبایی را درخود می‌پوشاند و فضای زیبای مرده‌ای را خلق می‌کند که بیشتر شبیه به فضای بی‌روح و پاییزی قبرستان است. تونی تاکیتانی تصویرگر موفقی‌ست که رنج و پریشانی و تنهایی درونی‌اش را در پشت شغلش پنهان می‌کند. تصاویر تبلیغی زیبایی که گویی در مقابل جهان بیرون برای او همچون زره عمل می‌کند. این شخصیت با این روش قادر شده است تا عواطف واقعی خود را در پس این رنگ و لعاب تبلیغاتی پنهان کند. همسرش نیز به نوع درگیر فریبی شده است که خود او در همان زمینه فعالیت می‌کند یعنی تبلیغ فرهنگ مصرفی. این فیلم به نوعی نیز می‌تواند نمایانگر زندگی مردم ژاپن باشد که برای پر کردن خلاء درونی خود به فرهنگ مصرفی روی می‌آورند. خود را پشت حرفه و شغل یا لباس‌های زیبایی پنهان می‌کنند تا کسی نتواند درونشان را ببیند.
زمانی که به تماشای این فیلم می‌نشینید متوجه خواهید شد که چقدر همه چیز دقیق و اصولی در جای خود قرار گرفته است. نظارت بر قسمت طراحی با حساسیت زیادی صورت گرفته و با به کارگیری روش‌هایی هوشمندانه، چه از لحاظ حرکات دوربین و چه طراحی لباس و صحنه، راهی برای نشان دادن چهره‌های بی‌روح شخصیت‌ها ایجاد کرده‌اند. و در نهایت تمام این‌ها، انسان‌هایی را تصویر می‌کندکه در اجتماع بسیار موفق اما در زندگی درونی خویش با خلائی غیرقابل انکار رو در رو هستند. و زمانی که می‌خواهند با این خلاء به مبارزه برخیزند، بلعیده می‌شوند و حادثه‌ی تراژیکی را رقم می‌زنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *